داستان های عامیانه، داستان سی و سوم: ناصرالدین شاه ودختر کله پز

داستان های عامیانه،داستان سی و سوم :ناصرالدین شاه ودختر کله پز :

توسط حق شناس | شنبه سی ام خرداد ۱۴۰۵ | 13:7

واانده ناصرالدین شاه بابابله یه دوت کله پز خوش گل وخوش چش وخوش ابرو خوش قدوبالاژبخواس سه بو. یه روبابابله بژوات :
نگار کله پز من که دل سراچه ی اوست
و ابی دومی ژاهرچی فکر کرتی یه.نشاژ بوی یه بوو.دوت کله پز بژوات : قربون، اجازه اتید گُ به رخصت خودون تا دومی ژا خوم عرض کران. و فوری بؤوات : قربون
تمام لذت دنیا میان پاچه ی اوست
بابابله خوشاژ اومه وفوری زیمیناژ نا ولواژاژ ماچ که و دوعباسی ژا پشت چارعباسی ژ خوس .یانه تنگاژاژ وکشا.و خلعتاژ اتا. وی وشت.
***
یه رو ناصرالین شا سرسفره نیشته بو. خودوتا سوگلی یاژ گُ یکی نوماژ جهان بو و یکی بین نوماژ حیات بو. شا بژوات : یکی یه بیت شئر بواید. جهان بژوات :
جهان را جهاندار آید بکار
حیات بژوات :
حیات ار نباشد جهان را چکار
این بیت جناس شئری ایژیری دارو.
***
یه رو ناصرالین شاه یکی از سوگولیاژاژ واژ که گومبای ژه دوعباسی را پش چارعباسی خوسو. سوگلی این شئراژ بوات :
امشب از گل چیدنم دستی بدار
می چکداز برگ گل آب انار
ناصرالدین شا وسکی آدم بیعار وعیاشی بو .بژوات :
ای صنم در پیش من عذری میار
شیر جنگی خون خورد وقت شکار
وی وشت.

منبع: کتاب زبان گزی ،نوشته: ویلهلم آیلرس مستشرق آلمانی

ترجمه: حسن حق شناس جزی